Miejski Ogród Zoologiczny Warszawa
Warszawskie zoo to ponad 40 hektarów zieleni na praskim brzegu Wisły, gdzie żyje około 12 tysięcy zwierząt reprezentujących blisko 500 gatunków. To miejsce, gdzie słonie afrykańskie sąsiadują z hipopotamami karłowatymi, a goryle nizinne obserwują zwiedzających z taką samą ciekawością, z jaką my patrzymy na nie.
Ogród działa od 1928 roku i przetrwał niemal wszystko – wojnę, zniszczenia, transformację. Dziś to jeden z najważniejszych ośrodków ochrony zagrożonych gatunków w Polsce i po prostu dobry sposób na spędzenie kilku godzin z rodziną.
- ponad 12 tysięcy zwierząt
- nowoczesne Słoniowisko
- hipopotamarium z podwodną obserwacją
- historia Żabińskich i ich bohaterstwo
- wyjątkowa różnorodność gatunków
Historia warszawskiego zoo – od praskiej menażerii do nowoczesnego ogrodu
Warszawa długo czekała na swoje zoo. Podczas gdy Poznań miał ogród zoologiczny już w 1875 roku, stolica musiała zadowolić się niewielkimi prywatnymi menażeriami. Wszystko zmieniło się w 1927 roku, kiedy magistrat podjął decyzję o utworzeniu ogrodu na Pradze.
11 marca 1928 roku zoo otworzyło bramy dla pierwszych zwiedzających. Zajmowało wtedy zaledwie 12 hektarów i mieściło około 500 zwierząt. Pierwszym dyrektorem został Wenant Burdziński, były założyciel ogrodu zoologicznego w Kijowie – człowiek, który wiedział, jak prowadzić takie miejsce.
Ogród rozwijał się dynamicznie przez lata trzydzieste. Powstawały nowe wybiegi, przybywało zwierząt, rosła popularność. Wszystko runęło we wrześniu 1939 roku.
Podczas II wojny światowej warszawskie zoo zostało niemal całkowicie zniszczone. Większość zwierząt zginęła w bombardowaniach lub została zastrzelona przez niemieckich żołnierzy. Jan Żabiński, ówczesny dyrektor, wraz z żoną Antoniną zamienił ogród w miejsce schronienia – ukrywali w willi dyrektorskiej i pustych klatkach około 300 Żydów uciekających z getta. Za te działania małżonkowie Żabińscy zostali uhonorwani tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Po wojnie odbudowa trwała latami. Ogród ponownie otworzył się dla publiczności, rozbudowywał kolekcję, modernizował wybiegi. W 2015 roku otrzymał imię swoich najsłynniejszych dyrektorów – Antoniny i Jana Żabińskich.
Co można zobaczyć w warszawskim zoo
Ogród zajmuje obecnie 40 hektarów, więc nie ma mowy o obejrzeniu wszystkiego w godzinę. Na spokojne zwiedzanie warto zarezerwować przynajmniej 3-4 godziny, a z dziećmi spokojnie można spędzić tu cały dzień.
Kolekcja zwierząt robi wrażenie swoją różnorodnością. Są tu słonie afrykańskie – jedne z największych ssaków lądowych na świecie. Hipopotamy, których skóra ma około 4 cm grubości i stanowi jedną czwartą masy ciała. Nosorożce, żyrafy, zebry. Goryle nizinne, orangutany, lemury. Niedźwiedzie brunatne i himalajskie. Tygrysy syberyjskie, lwy, gepard.
Ptaki to osobny świat – od małych kolibrów po wielkie kondory i sępy. Są papugi, flamingi, pelikany, pingwiny Humboldta. W terrariach czają się węże, krokodyle, jaszczurki.
Szczególnie warto zajrzeć do Słoniowiska – nowoczesnego pawilonu otwartego w 2008 roku, gdzie słonie mają dostęp do basenów i przestronnych wybiegów. Hipopotamarium z podwodną obserwacją to kolejne miejsce, przy którym trudno się szybko oderwać. Patrzenie na hipopotamy pływające pod wodą ma w sobie coś hipnotyzującego.
Wybieg dla goryli nizinnych powstał stosunkowo niedawno i pokazuje, jak bardzo zmieniło się podejście do utrzymywania zwierząt w ogrodach zoologicznych. Zamiast betonowych klatek – naturalne środowisko z roślinnością, drzewami do wspinaczki, miejscami do ukrycia się.
Pokazy karmienia i edukacja
Zoo organizuje codzienne pokazy karmienia różnych zwierząt. To nie tylko atrakcja dla zwiedzających, ale też okazja do posłuchania opowieści opiekunów o swoich podopiecznych. Dowiecie się, ile żarcia dziennie pochłania słoń (około 150 kg!), dlaczego hipopotamy wydzielają czerwoną substancję (to naturalny filtr przeciwsłoneczny) i czemu nie należy drażnić goryli spojrzeniem.
Harmonogram karmień zmienia się sezonowo i warto sprawdzić go przed wizytą na stronie zoo. Zwykle obejmuje słonie, foki, pingwiny, hipopotamy i kilka innych gatunków.
Dla dzieci przygotowano specjalne strefy edukacyjne i place zabaw. Młodsze pociechy mogą też odwiedzić mini zoo, gdzie znajdują się oswojone zwierzęta gospodarskie – kozy, owce, kucyki. To miejsce, gdzie można nie tylko patrzeć, ale i dotknąć.
Ochrona zagrożonych gatunków
Warszawskie zoo to nie tylko miejsce do weekendowego wypadu z rodziną. Ogród uczestniczy w około 40 programach ochrony gatunków zagrożonych wyginięciem. Prowadzi hodowle żubrów, koni Przewalskiego, wilków grzywiastych, tygrysów syberyjskich i wielu innych rzadkich zwierząt.
Część zwierząt urodzonych w warszawskim zoo trafia do innych ogrodów w ramach międzynarodowych programów hodowlanych. Niektóre gatunki są przygotowywane do reintrodukcji – powrotu do naturalnego środowiska. To skomplikowany proces, ale jeden z nielicznych sposobów na uratowanie niektórych gatunków przed całkowitym zniknięciem.
W warszawskim zoo urodził się pierwszy w Polsce słoń afrykański – słonica Erna przyszła na świat w 1963 roku. Od tego czasu w ogrodzie przyszło na świat kilkanaście młodych słoni.
Dla kogo jest warszawskie zoo
Przede wszystkim dla rodzin z dziećmi – to oczywiste. Dzieci uwielbiają zwierzęta, a ogród ma infrastrukturę przystosowaną do najmłodszych: przewijaki, miejsca do karmienia, place zabaw, wózki do wypożyczenia.
Ale zoo to też dobre miejsce dla dorosłych bez dzieci. Spacer alejkami ogrodu, obserwowanie zwierząt, chwila odpoczynku na ławce w cieniu drzew – to sposób na ucieczkę od miejskiego zgiełku, mimo że jesteś praktycznie w centrum Warszawy.
Miłośnicy fotografii znajdą tu niezłe obiekty do ujęć. Wczesne godziny poranne, kiedy zoo dopiero otwiera bramy, to najlepszy czas – mniej ludzi, zwierzęta bardziej aktywne, lepsze światło.
Osoby zainteresowane ochroną przyrody docenią edukacyjny wymiar ogrodu. Tablice informacyjne przy wybiegach nie ograniczają się do suchych danych – znajdziecie tam informacje o zagrożeniach dla poszczególnych gatunków, o tym, co możemy zrobić, żeby pomóc.
Praktyczne informacje – bilety, godziny, dojazd
Zoo mieści się przy ulicy Ratuszowej 1/3 na warszawskiej Pradze-Północ. Dojazd komunikacją miejską jest prosty – tramwaje linii 4, 15, 18, 35 zatrzymują się w pobliżu głównego wejścia. Można też dojechać autobusami 127, 146, 240.
Dla zmotoryzowanych jest parking, choć w weekendy i w sezonie letnim bywa ciasno. Alternatywa: zaparkować gdzieś na Pradze i dojść pieszo lub podjechać tramwajem.
Godziny otwarcia: Ogród jest otwarty codziennie, również w niedziele i święta, od godziny 9:00. Godzina zamknięcia zmienia się w zależności od pory roku – latem zoo jest otwarte dłużej, zimą krócej. Dokładne godziny najlepiej sprawdzić na stronie zoo.waw.pl przed wizytą.
Ceny biletów: Bilety można kupić online lub w kasach przy wejściu. Bilety internetowe są ważne 30 dni od daty zakupu, więc można kupić wcześniej i wykorzystać w dogodnym terminie. Dostępne są bilety normalne oraz ulgowe dla dzieci powyżej 3 lat, studentów do 26 roku życia, emerytów i rencistów do 75 lat (wymagany dokument tożsamości). Dzieci do 3 lat wchodzą bezpłatnie. Osoby z niepełnosprawnościami wraz z opiekunem również mają wstęp wolny.
Na terenie ogrodu działają punkty gastronomiczne – nie trzeba pakować prowiantu, choć piknikowe kosze też są mile widziane. Są wyznaczone miejsca do jedzenia.
Warto pamiętać o wygodnym obuwiu – 40 hektarów to spory kawałek do przejścia. W upalne dni przyda się nakrycie głowy i woda. Zimą część zwierząt przebywa w pawilonach, więc zwiedzanie jest krótsze, ale wciąż ciekawe.
Warszawskie zoo uczestniczy w kampanii „ZOOstaw, NIE porywaj” – edukacyjnej akcji przypominającej, że młode zwierzęta znalezione w lesie czy na łące często nie są porzucone, tylko czekają na powrót matki. Nieprzemyślane „ratowanie” takich zwierząt często kończy się ich śmiercią.
Ogród jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach – główne alejki są utwardzone, choć niektóre fragmenty mogą sprawiać trudności. Dostępne są toalety przystosowane dla osób z niepełnosprawnościami.
Zoo ma swój regulamin zwiedzania – warto go przejrzeć przed wizytą. Podstawowe zasady to zdrowy rozsądek: nie karmimy zwierząt, nie hałasujemy, nie wchodzimy na ogrodzenia, szanujemy zwierzęta i innych zwiedzających. Psy można wprowadzać tylko na smyczy i w kagańcu.
Kontakt: telefon +48 22 619 40 41, strona internetowa zoo.waw.pl. Na stronie znajdziecie aktualny cennik, mapę ogrodu, harmonogram karmień i wszystkie praktyczne informacje.
